Van Volkskrant verslaggever Michiel Haighton
gepubliceerd op 13 juni 2007 02:47, bijgewerkt op 13 juni 2007 09:50

AMSTERDAM - De stichting Sanquin Bloedvoorziening moet meer openheid geven over de commerciële waarde van bloed en bloedplasma. Die eis komt van een groep kritische donoren. Zij willen weten wat er gebeurt met het bloed dat zij gratis afstaan en vooral hoeveel geld daarmee wordt verdiend.

De kritische donoren hebben zich verenigd in de Werkgroep Bloed- en Plasmadonoren. Voorzitter Charles Disch: ‘Het wordt steeds schimmiger wat er met ons bloed gebeurt. Wij geven bloed uit humane overwegingen. Niet om de farmaceutische industrie te dienen. Over de commerciële waarde van bloed is Sanquin niet transparant. Dat vind ik vreemd voor een stichting die draait op donoren die vrijwillig en onbetaald hun bloed geven.’

Sanquin verzorgt op non-profit basis de bloedvoorziening in Nederland. De stichting is in 1998 ontstaan uit een fusie tussen de Nederlandse Bloedbanken en de bloedtransfusiedienst van het Rode Kruis.

Vrije markt
Naast de publieke taak van de bloedvoorziening, opereert Sanquin in toenemende mate op de vrije markt. Bijna de helft van Sanquins omzet wordt daar behaald. Sanquin heeft diverse commercieel opererende ‘business units’ die samen of in opdracht van de farmaceutische industrie onderzoek verrichten naar nieuwe geneesmiddelen. Ook is Sanquin actief in Finland en België.

 Vorige week werd bekend dat tientallen donoren overwegen geen bloed meer af te staan aan Sanquin, uit onvrede over het hoge salaris van de raad van bestuur. Het driekoppige bestuur ontvangt in totaal 800 duizend euro. Dat is voor Disch reden aan de bel te trekken: ‘Terecht is het wettelijk geregeld dat wij donoren geen geld mogen verdienen aan ons eigen bloed. Maar anderen mogen dat kennelijk wel.’

Voorzitter bezorgd
Theo Buunen, voorzitter van de raad van bestuur van Sanquin, zegt woensdag in de Volkskrant dat hij zich grote zorgen maakt over de donoren die nu afhaken uit onvrede. ‘Onze lopende bedrijfsvoering komt er niet door in gevaar. Maar misschien zit er tussen die tientallen opzeggingen net een heel bijzondere bloedtype. Dat kan voor iemand die daar afhankelijk van is, heel vervelend zijn.’

Buunen bestrijdt dat met het bloed van de donoren grof geld wordt verdiend. ‘We zijn een stichting. Alle winst vloeit terug naar de organisatie.’